پرهيز مىكردند ؛ و بعد از اجازت صريح تعميل مىداشتند « 1 » ؛ و اللّه اعلم .
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً
( 127 )
و آنچه مىكنيد از نيكوئى ، پس هر آئينه خدا به آن داناست .
تفسير : خداوند ( ج ) به خردترين حسنات شما داناست ؛ احسانى كه دربارهء زنان و يتيمان مىكنيد ، ثواب آن را ضرور « 2 » مىيابيد .
وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ
و اگر زنى مىترسد از جنگ شوهرش يا روگردانيدن ؛ پس نيست گناهى بر هردو ، اگر اصلاح مىكنند ميان خود به صلحى ؛ و صلح بهتر است ؛
تفسير : هرگاه زنى بددلى و اعراض شوهر خويش را ببيند ، و براى حصول رضاى او از مهر و نفقه و غيره چيزى بگذارد ، و شوهر را راضى سازد ؛ در اين مصالحت به هيچ كدام گناهى عايد نمىشود . مصالحت و موافقت در بين زوجين بسيار مستحسن است ؛ البتّه زن را بدون سبب
هامش
( 1 ) . اجرا مىكردند ؛
( 2 ) . حتما