حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ
( 238 )
آگاه باشيد ( نگهدارى كنيد ) بر همه نمازها ، و نماز ميانه ؛ و بايستيد به حضور اللّه فرمانبردارندگان .
تفسير : مقصود از « نماز ميانه » نماز عصر است كه در ميان روز و شب وقوع يافته ، و اللّه تعالى در باب آن تأكيد زياد فرموده ، چراكه در آن وقت مشغله و مصروفيّت « 1 » دنيا بيشتر مىباشد . و نيز ، فرموده است كه « ايستاده باشيد به ادب » يعنى در نماز حركتى مكنيد كه از آن معلوم شود كه شما نماز نمىخوانيد ، و آن اعمال مفسد نماز باشد ، مثل : خوردن ؛ نوشيدن ؛ سخن گفتن و خنديدن .
فايده : تبيين حكم حفاظت نماز در احكام طلاق ، از آن جهت است كه در اثناى مشاغل دنيا و نزاع با همدگر عبادت پروردگار را هيچگاه فراموش مكنيد ؛ يا چون تعميل عدل « 2 » و استفاده از انصاف در اثر غلبهء حرص و بخل بر بندگان هوا و هوس بسى دشوار است مخصوصا در حال رنج و طلاق توقّع تعميل
« وَ أَنْ تَعْفُوا »
و
« لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ »
مستبعد مىنمود ؛ لهذا ، علاج بهتر آن محافظت و پابندى نماز و رعايت حقوق آن تجويز گرديد ؛ زيرا ، نماز در ازالهء رذايل و تحصيل فضايل تاثير بزرگى دارد .
فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً فَإِذا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَما عَلَّمَكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا
پس اگر ترسيديد از كسى ، پس پياده نماز بخوانيد يا سواره ؛ پس وقتى كه ايمن شويد ، پس ياد كنيد اللّه را ؛ چنانچه آموخته است شما را آنچه را
هامش
( 1 ) . مشغوليّت
( 2 ) . اجراى عدل