قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ
( 236 )
به اندازهء قدرتش ، و بر تنگدست است به اندازه قدرتش ، چيزى منتفع ، به قاعدهء شرع ، لازم شده بر نيكوكاران .
تفسير : نكاحى كه بدون ذكر مهر انعقاد يابد ، صحيح است ؛ مهر بعد از عقد نيز مقرّر مىشود ؛ در اين صورت ، اگر قبل از مجامعت و خلوت صحيحه طلاق واقع شود ، مهر بر مرد لازم نمىآيد ؛ امّا ، حتما به قدر توان خويش كم از كم « 1 » سه جامه يعنى چادر و پيرهن و ازار ، موافق حال خود ، به خوشى ، به زن خويش دهد .
وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى
و اگر طلاق دهيد ايشان را ، پيش از آنكه مس كنيد به ايشان ، و هر آئينه مقرّر كرده باشيد براى ايشان مهر را ، پس لازم است نصف آنچه مقرّر كردهايد ؛ مگر كه ببخشند زنان ، يا ببخشد آن كس كه بدست اوست عقد نكاح ؛ و آنكه ببخشيد شما نزديكتر است به پرهيزگارى ؛
هامش
( 1 ) . دستكم