نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ( 102 ) وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ
كه ما آزمايشيم ( پس ) كافر مشو ! ( پس ) ياد مىگرفتند از ايشان آن جادوئى را كه جدائى مىافگندند بدان در ميان مرد و زنش ؛ و نبودند ايشان زيانرسانندگان به جادو هيچ يك را ، مگر به ارادهء خدا ؛ و مىآموختند آنچه زيان مىرساند ايشان را ، و سود نمىداد ايشان را ؛ و هر آئينه نيك دانستند يهود ، هر كه اختيار كرد آن را ، نيست او را در آن جهان هيچ بهرهاى ؛ و بسيار بدچيز است آنچه فروختند عوض وى نفسهاى خود را ؛ اگر مىدانستند .
و اگر ( هر آئينه ) ايشان ايمان مىآوردند و تقوى مىكردند ، هر آئينه پاداش