سورة العصر مكّية و هى ثلاث آيات نزلت بعد سورة الانشراح بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره العصر ( 103 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الْعَصْرِ ( 1 ) إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ ( 2 ) إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ ( 3 )
به نام خداى رحمان رحيم
1 - قسم به روزگار
2 - كه انسانها در خسران هستند
3 - مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند و يكديگر را به حق و استقامت سفارش كنند .
كلمهها
عصر : روزگار . وقت عصر ( آخر روز ) . آن در اصل به معنى فشردن است ، چون به معنى دهر و روزگار باشد جمع آن عصور آيد در اقرب الموارد گويد : « العصر : الدهر » .
خسر : خسر و خسران : كم شدن و كم كردن ، لازم و متعدى هر دو آيد ضرر و زيان را به علت كم شدن ، خسر و خسران گفتهاند .
تواصوا : تواصى : سفارش كردن و وصيت كردن به همديگر .
حق : شيء حتمى و ثابت . راغب گويد : حق در اصل به معنى مطابقت و موافقت است . دين حق يعنى دينى كه مطابق با واقع است .