تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢

سورهء عاديات

در مدينه نازل شده و يازده آيه است

نظرى به كليات سوره

1 - در مكى و مدنى بودن اين سوره اختلاف هست ، در مقدمهء تفسير گفته شد : سورهء عاديات چهاردهمين سوره است كه بعد از سورهء « و العصر » در مكه نازل گرديد و آن متخذ از مصحف امام صادق عليه السّلام مىباشد كه طبرسى و سيوطى نيز چنان گفته‌اند ولى شأن نزول آن كه خواهد آمد ، مخصوصا آيات
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً
كه حكايت از وقوع واقعه‌اى در آن روز دارند ، اطمينان مىآورد كه سوره مدنى است ، از طرف ديگر بنا بر آنكه ، در غزوهء ذات السلاسل در جريان امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه نازل شده باشد بايد گفت در سال هفتم هجرت نازل شده است زيرا آن جنگ در سال هفتم به وقوع پيوسته بود . در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء صدم آن مىباشد . 2 - در مجمع البيان فرموده : عدد آيات آن به اجماع همه يازده آيه است ، على هذا كسى خلاف يازده نگفته است ، خازن عدد كلمات آن را چهل و حروف آن را صد و شصت و سه گفته است . 3 - سليمان بن خالد از امام صادق عليه السّلام نقل كرده : هر كه سورهء و العاديات را بخواند و خواندن آن را ادامه دهد خدا او را با امير المؤمنين عليه السّلام مبعوث گرداند در حالى كه از خواص او است و در رديف رفقاى او باشد « 1 » اين ظاهرا بدان جهت
هامش
( 1 ) « سليمان بن خالد عن ابى عبد اللَّه ( ع ) قال من قرء و العاديات و ادمن قراءتها بعثه اللَّه مع امير المؤمنين ( ع ) يوم القيامة خاصة و كان فى حجره و رفقائه » .