تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 161

مساهمون:

ص١٦١
به نام خداى رحمان رحيم 1 - قسم به آسمان كه داراى ستارگان است . 2 - قسم به روز وعده شده ( قيامت ) 3 - قسم به نظاره‌گر و نظاره شده 4 - ملعون شد اهل آن كانال 5 - اهل آن آتش كه داراى آتشگيره است . 6 - وقتى كه آنها كنار آتش نشسته بودند 7 - و آنها بر آنچه به مؤمنان مىكردند نظاره‌گر بودند . 8 - از مؤمنان مكروه نداشتند مگر ايمان آورد نشان را به خداى توانا و پسنديده . 9 - خدايى كه سرپرستى آسمانها و زمين در دست او است و او بر هر چيز حاضر است . 10 - آنان كه مؤمنين و مؤمنات را شكنجه كردند ، سپس توبه ننمودند براى آنهاست عذاب جهنم و براى آنهاست عذابى سوزان . 11 - كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند ، براى آنهاست بهشتهايى كه از زير آنها نهرها روان است و آن نجات بزرگى است .

كلمه‌ها

بروج : منظور از بروج ستارگانند كه به علّت روشن و درخشان بودن بروج ناميده شده‌اند . برج و تبرج در اصل به معنى ظهور و آشكار شدن است طبرسى در ذيل آيهء 60 از سورهء نور فرمايد : تبرج آنست كه زن زينت خود را آشكار كند ، اصل آن به معنى ظهور است . اخدود : راغب گويد : خد و اخدود به معنى گودال مستطيل و عميق است ، جمع آن اخاديد مىباشد ، به نظر راغب اصل آن به معنى رخسار است و استعمال آن در گودال استعاره است در نهج البلاغه خطبهء