بار در قرآن مجيد آمده است .
فكهين : فكه ( بفتح اول و كسر دوم ) بذله گو و متكبر . جمع آن فكهين است .
ثوب : ثواب در اصل به معنى رجوع است پاداش را از آن ، ثواب گويند كه به انسان بر مىگردد ، لذا به كيفر اعمال نيز اطلاق ثواب درست است ، آن ، در آيه به معنى مجازات مىباشد .
شرحها
اين آيات حاكى است : آنهايى كه در اين دنيا به اهل ايمان مسخره مىكنند و ايمان و توحيد را به باد استهزا مىگيرند ، روز قيامت از طرف مؤمنان مسخره مىشوند و با كارى كه خود در دنيا انجام دادهاند مجازات مىشوند ، مشركان وقتى كه مؤمنان را مىديدند به آنها مىخنديدند و آنها را به يكديگر با اشاره چشم نشان مىدادند و چون پيش خانواده خويش مىرفتند به آن كار افتخار مىكردند لذا در آخرت به همان كار گرفتار خواهند شد ، شايد اين آيات براى تسليت اهل ايمان و موعظه كفار آمده باشد .
29 و 30 -
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ
اين آيه بيان حال مجرمين است ، به نظر مىآيد « كانوا » منسلخ از زمان و به معنى « هستند » است لفظ « من » در « من الذين » نشان مىدهد كه منشأ خندهء كفار ، مؤمنان است ، در لغت آمده : « ضحك منه ، به ، عليه » فاعل « مروا » جملهء
الَّذِينَ آمَنُوا
است منظور از « يتغامزون » اشاره به طور استهزاء و تحقير است .