خالص چشمه تسنيم مىآشامند ولى به شراب اصحاب يمين قسمتى از آن را مخلوط مىكنند .
18 -
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
لفظ « كلا » مانند گذشته مربوط به تطفيف است ، يعنى : كم فروشى نكنند و نيكوكار باشند كه اعمال نيكو كان چنين و چنان است .
19 - 21 -
وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ كِتابٌ مَرْقُومٌ يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ
آنچه به نظر مىآيد و اللَّه العالم اين است كه منظور از كتاب ، اعمال مجسم شده است كه عليون را تشكيل مىدهند و عليون كتابى و مكان والايى است كه از اعمال مجسم نوشته شده به وجود آمده است . اين حقيقتى است كه قرآن بيان مىدارد و اگر غرض از « علّيون » مقامات همه اهل بهشت باشد باز مطلب صحيح است كه اعمال هر انسان قسمتى از آن را به وجود آورده است ، نظر الميزان در اين بادهء در آيات
كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
گفته شد .
مراد از
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ
آنست كه آنجا جايگاه مقربون است و مقربون در آنجا حاضر مىشوند ، على هذا مراد از « الأبرار - المقربون » همان
وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ
هستند ، اما اينكه بگوئيم : مقربون آن را مىبينند يا مراد از مقربون ملائكه مىباشند ، بسيار بعيد است .
22 و 24 -
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
بنا بر آيهء تسنيم كه خواهد آمد ، مراد از « الأبرار » اصحاب يمين هستند كه مقامشان از مقربين تا حدى پائين است ، اگر « ينظرون » را اعم بگيريم شامل هر آن چيزى است كه اهل بهشت به آن مىنگرند ، از مناظر بهشتى ، حتى عذاب اهل جهنم ، آثار نعمت گستردهء خدايى از طراوت و زيبايى چهرهءشان پيداست .
25 - 26 -
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ