تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨
راغب گويد : آن مجاهدهء نفس است در رسيدن و شبيه شدن به فضلاء بى آنكه ضررى به ديگرى برساند . مزاجه : مزج : آميختن . « مزج الشراب بالماء مزجا : خلطه به » مزاج مصدر است و به معنى مفعول آيد ( مخلوط شده ) آن در آيه به معناى ممزوج « ما يمزج به » مىباشد . تسنيم : آن در اصل به معنى بالا بردن است « سنم الشيء : رفعه » آن در آيه نام چشمه‌اى است در جوامع الجامع فرموده : علت اين تسميه آنست كه آن بالاترين شراب بهشت است و يا اينكه از فوق جارى مىشود مثل آبشار .

شرحها

اين آيات در مقابل آيات گذشته است و دربارهء اعمال نيكوكاران همان حساب را پيش كشيده ، كه در زمينهء اعمال بدكاران گذشت . اعمال نيك مجسم مىشوند و به صورت واحدهايى در مىآيد و از آنها عليون يعنى « غرف فوقها غرف » زمر 20 به وجود مىآيد ، مقربون در آنجا ساكن مىشوند . اينها واقعيتهايى است كه جز قرآن مجيد كسى آنها را مطرح نكرده است حقائقى است بس عجيب . مطلب ديگر آنست كه : در سوره واقعه مردم در روز قيامت به سه دسته تقسيم شده‌اند : اصحاب يمين ، اصحاب شمال و سابقون ( مقرّبون ) :
وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ
واقعة / 7 - 11 در همان سوره آخرت و قيامت هر سه گروه به تفصيل بيان شده است در اين آيات خواهيم ديد كه مقربون از