اين حديث بيان كنندهء آن است كه هر امر به تسبيح در قرآن كريم ، همان فرمان به نماز است .
ابن شهرآشوب به نقل از ابى حازم در خبرى نقل مىكند كه مردى به امام زين العابدين عرض كرد : آيا تو نماز را مىشناسى ؟ ابوحازم به او حمله كرد . امام عليه السلام فرمود : « آرام باش اى ابوحازم كه علماء اشخاصى بردبار و رحيم هستند . و آنگاه با پرسشگر به گفتگو پرداخت و فرمود : آرى ! نماز را مىشناسم . او از افعال و مبطلات فريضهها و نوافل نماز ، پرسش كرد تا آنكه به اين سخن رسيد : آغاز نماز كدام است ؟ امام عليه السلام فرمود : تكبير . او گفت : برهان نماز كدام است ؟ فرمود : قرائت . او گفت : خشوع نماز كدام است ؟ امام فرمود : نگاه كردن به محل سجده . او گفت : تحريم ( يعنى شروع ) نماز كدام است ؟ امام فرمود : تكبير . او گفت : پايان نماز كدام است ؟ امام فرمود : تسليم . او گفت : گوهر نماز كدام است ؟ امام فرمود : تسبيح . او گفت : شعار نماز كدام است ؟ امام فرمود : تعقيب . او گفت :
كمال نماز در چيست ؟ امام فرمود : درود بر محمّد صلى الله عليه و آله و خاندان محمّد . او گفت : دليل قبول شدن نماز كدام است ؟ امام فرمود : ولايت ما و براءت از دشمنان ما . آنگاه مرد گفت :
بر هيچكس ، حجّتى را باقى نگذاشتى سپس برخاست در حالى كه مىگفت : اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ و پنهان شد . « 1 » »
دوم - طلب آمرزش و بازگشت به درگاه الهى :
الف - درود مؤمن ، هنگام بازگشتش به سوى خداوند ، همان طلب آمرزش است . آيا گناه ، بين او و خدايش پردهاى نشده است ؟ آيا مؤمن ، مىخواهد اين پرده برگرفته شود ؟
دراين هنگام است كه مؤمن به درگاه خداوندى توبه مىكند و به آستانهء رحمت او در مىآيد .
خداوند مىفرمايد :
وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ « 2 » .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 81 ، ص 244 ، روايت 35 .
( 2 ) - سورهء هود ، آيهء 90 .