« از پروردگارتان آمرزش بخواهيد . سپس به درگاهش توبه كنيد كه پروردگار من مهربان و دوست دارنده است . »
طلب استغفار ، مؤمن را براى پايدارى آماده مىكند ، زيرا استغفار قلبش را از آثار گناهان و از گرايش نفسانى بدان پاك مىگرداند و بدين ترتيب است كه خداوند هنگام واجب كردن پايدارى و استقامت ، امر به استغفار مىكند و مىفرمايد :
. . . فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ . . . « 1 » .
« . . . پس در توجّه به خداوند استقامت ورزيد ، و از او آمرزش بخواهيد . . . »
و بدين ترتيب از امامان اهلبيت نقل شده است كه فرمودند :
« ذكر بر هفت عضو تقسيم شده است : زبان ، روح ، نفس ، عقل ، معرفت ، سر و قلب و هريك از آنها نيازمند پايدارى و استقامت است ، پس پايدارىِ زبان ، راست گفتن است در اقرار به توحيد ، و پايدارىِ روح ، راستى آن است در طلب آمرزش و استغفار ، پايدارىِ قلب ، راستىِ آن است هنگام عذرخواهى ، پايدارى عقل ، راستى آن است به هنگام عبرت گرفتن ، و راستگويىِ شناخت و معرفت ، راستگويىِ آن است به هنگام باليدن و افتخار ، و استقامت سرّ و نهان ، شادىِ آن است به آگاهى از جهان اسرار ، ذكر زبان ، حمد و ستايش است ذكر نفس ، كوشيدن و رنج بردن ، ذكر روح ، هراس و اميد ، ذكر قلب ، صداقت و صفا ، ذكر عقل ، بزرگداشت و حياء ، ذكر معرفت ، تسليم و رضا و ذكر سرّ ، در رسيدن به ملاقات الهى است . « 2 » »
ب - گناهان ، مانع از آن مىشوند كه رحمت الهى فروفرستاده شود . از سويى استغفار ، باران رحمت را فرومىفرستد . خداوند مىفرمايد :
. . . لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ « 3 » .
« . . . چرا از خدا آمرزش نمىخواهيد ؟ شايد بر شما رحمت آورد . »
پ - ايمان به خدا هنگامى كه هدايت از سوى او ، نازل مىشود با استغفار مورد
هامش
( 1 ) - سورهء فصّلت ، آيهء 6 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 90 ، ص 153 و 154 ، روايت 14 .
( 3 ) - سورهء نمل ، آيهء 46 .