فرمانبرى رسول اكرم صلى الله عليه و آله در چارچوب برنامههاى تربيتىِ قرآن قرار گرفته است . در اين آيات از سورهء تغابن تدبّر كنيد :
إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ * فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنفِقُوا خَيراً لِأَنفُسِكُمْ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » .
« جز اين نيست كه اموال و اولاد شما آزمايش هستند و حال آنكه مزد فراوان نزد خداست تا توانيد تقواى الهى پيشه كنيد و گوش فراداريد و اطاعت كنيد و به سود خود از مالتان انفاق كنيد و آنان كه از حرص نفس خويش در امان ماندهاند رستگارند . »
از اين جا درمىيابيم كه فرمانبرى ، موجب افزايش خرد مىشود ، و حتّى در منطق احاديث شريفه همان عقل ، تلقّى شده است .
يك - در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه فرمود : « عاقل ، كسى است كه از خدا فرمان بَرد اگرچه ظاهرش زشت ، و شخصى كم اهمّيت باشد . و جاهل ، كسى است كه خدا را معصيت كند اگرچه زيبا منظر ، و ظاهراً با اهمّيت باشد . « 2 » »
اطاعت و فرمانبرى ، هدف زندگى است . آيا اين گفتهء پروردگار نيست كه مىفرمايد :
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ « 3 » .
« من ، جن و انس را نيافريدم جز براى اينكه عبادتم كنند . »
دو - در حديث شريفى آمده است كه : امام موسى بن جعفر عليه السلام در وصيّت به هشام فرمود :
« اى هشام ! مردم براى اطاعت فرمان الهى آمدهاند ونجاتى جز فرمانبرى نيست ، واطاعتدر پرتو علماست وعلم با تعلّم ، وتعلُّم در پرتو عقل باور مىگردد ، و هيچ علمى نيست ، مگر از سوى عالمى ربّانى وشناخت عالم در پرتو عقل ، صورت مىپذيرد . « 4 » »
هامش
( 1 ) - سورهء تغابن ، آيات 15 - 16 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 1 ، ص 160 ، روايت 39 .
( 3 ) - سورهء ذاريات ، آيهء 56 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 1 ، ص 138 .