مىباشد ، زيرا حقيقت عبادت همان تسليم مطلق در برابر خداست ولى اين تسليم چگونه مىتواند همراه با شرك ، تحقّق يابد ؟ ! خداوند متعال مىفرمايد :
. . . يَعْبُدُونَنِي لَايُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً . . . « 1 » .
« . . . مرا مىپرستند و هيچ چيزى را با من شريك نمىكنند . . . »
چهارم - نفى تثليث :
الف - قرآن كريم ، وقتى باور به يكى از گونههاى رايج شرك يعنى تثليث را كه تا امروز نيز پابرجاست باز مىدارد و نفى آن را شرطى از شرايط ايمان مىخواند ، بينش پرستش را پيش از پيش مىشكافد . خداوند مىفرمايد :
. . . فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ . . . « 2 » .
« . . . بنابراين ، به خدا و پيامبران او ، ايمان بياوريد ونگوييد : ( خداوند ) سهگانه است . ( از اين سخن ) خوددارى كنيد كه براى شما بهتر است . . . »
ب - خداوند مثال روشنترى مىزند كه از تفصيل بيشترى هم برخوردار است .
او مىفرمايد :
لَن يَسْتَنكِفَ الْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْداً للَّهِ وَلَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ . . . « 3 » .
« مسيح ابايى نداشت كه يكى از بندگان خدا باشد و ملائكه مقرّب نيز ابايى ندارند . . . »
چه در اينجا از كسانى سخن به ميان مىآورد كه عيسى مسيح و يا ملائكه را خداوارههايى پنداشتند .
پ - خداوند متعال مىفرمايد :
. . . ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ * قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ « 4 » .
هامش
( 1 ) - سورهء نور ، آيهء 55 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 171 .
( 3 ) - سورهء نساء ، آيهء 172 .
( 4 ) - سورهء سبأ ، آيات 40 - 41 .