« . . . آنگاه ملائكه را گويد : آيا اينان شما را مىپرستيدند ؟ * مىگويند : تو منزّهى . تويى ولىّ ما ، نه آنها .
اينان جنها را مىپرستيدند و اكثرشان به آنها ايمان داشتند . »
پنجم - نفى رقيبان :
از ديگر ابعاد ايمان به خدا و عبادت خالصانهء او ، كنار زدن شريكان است ، پس آدمى نبايد براى خداوند سبحان ، شريك و همسنگى ( همچون بت ) در آفرينش يا در ولايت ( طاغوت ) يا در قانونگذارى و تشريع ( پيروى مستكبران ) و يا نظاير آن قرار دهد :
الف - بدين ترتيب خداوند پس از يادآورى آفرينندگى و روزى رسانى خود ما را از اينكه همسنگانى براى او برگزينيم باز مىدارد ، پس نبايد چيزى از آفرينش خدا را به ديگرى نسبت داد . خداوند مىفرمايد :
الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشاً وَالْسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ الْسَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلَا تَجْعَلُوا للَّهِ أَنْدَاداً وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ « 1 » .
« آن خداوندى كه زمين را چون فراشى بگسترد و آسمان را چون بنايى بيفراشت و از آسمان آبى فرستاد و بران آب براى روزى شما از زمين هرگونه ثمرهاى بروياند ، و خود مىدانيد كه نبايد براى خدا همتايانى قرار دهيد . »
ب - براين اساس ما بايد از هدايت خداوند دنباله روى كنيم و آن را با گمراهى پدران و بزرگان نيالاييم كه دراين صورت براى خداوند سبحان ، شريك قرار دادهايم . خداوند مىفرمايد :
وَجَعَلُوا للَّهِ أَندَاداً لِّيُضِلُّوا عَن سَبِيلِهِ . . . « 2 » .
« براى خدا همتايانى قرار دادند تا مردم را از راه او گمراه سازند . . . »
پ - اين گونه است كه ما از اين آيه الهام مىگيريم كه عاقبت قرار دادن رقيب براى
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 22 .
( 2 ) - سورهء ابراهيم ، آيهء 30 .