بخش چهارم - تقوى ، جامهء ايمان
كرانههاى واژهء تقوى چيست ؟ ريشه و انگيزههاى آن كدام است ؟ و نيز حقيقتهاى آن در جان ، زندگى ، عوامل رشد و انجام آن چه امورى هستند ؟
اوّل - واژهء تقوى :
تقوى از واژهء « وقايه » گرفته شده كه به معناى حفظ و نگهدارى است . انسان را خطر دربرگرفته ، اگر او عاملى را در اختيار داشته باشد كه او را از خطر حفظ كند ، نجات مىيابد و الّا به هلاكت مىرسد .
1 - در جان انسان ، كبر ، حسد و كينه توزى نهفته است ، در سخن او دروغ ، انحراف و تباهى به چشم مىخورد ، در اعمال او ستم و زشتكارى و گناه ديده مىشود . پس اگر تقوى به دو داده شود از آتش بدور مىماند ، زيرا آتش ، همان حقيقت بديهاى دنيا در آخرت است .
امّا اگر به آدمى تقوى داده نشود به رو ، در آتش خواهد افتاد . خداوند متعال مىفرمايد :
أَفَمَن يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ . . . « 1 » .
« آيا آن كس كه در روز قيامت با چهرهء خويش عذاب سخت قيامت را از خود باز مىدارد . . . »
هامش
( 1 ) - سورهء زمر ، آيهء 24 .