دوم - ايمان ، ريشهء تقوى :
ايمان به خدا و به روز آخرت و به پيامبر اكرم و به هر حقّى كه در كتاب خدا فروفرستاده شده است ، ريشهء تقوى است و هرچه ايمان ، صفا و آشكارىِ بيشترى پيدا كند اين تقوى ، ريشهدارتر ، ژرفتر ، استوارتر و محكمتر مىگردد .
1 - بدين ترتيب سفارش پيامبران پس از يادآورى خداوند يكتا ، همان تقوى است .
خداوند مىفرمايد :
وَإِلى عَادٍ أَخَاهُمْ هُوداً قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ « 1 » .
« و بر قوم عاد ، برادرشان هود را فرستاديم . او گفت : اى قوم من ! اللَّه را بپرستيد كه شما را جز او خدايى نيست . آيا تقوى پيشه نمىكنيد ؟ »
2 - وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ « 2 » .
« هر آينه نوح را بر قومش فرستاديم . پس او گفت : اى قوم من ! خداى يكتا را بپرستيد . شما را خداوندى جز او نيست . آيا پروا نمىكنيد ؟ »
3 - فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ « 3 » .
« و از خودشان به ميانشان پيامبرى فرستاديم كه : خداى يكتا را بپرستيد . شما را خدايى جز اونيست . آيا پروا نمىكنيد ؟ »
بدين ترتيب تقوى ، ثمرهء توحيد خالص است ، زيرا كسى كه به خدا شرك ورزد و گمان كند كه كسى يا چيزى مىتواند او را از خشم و كيفر الهى نجات دهد ، براساس پندار موهوم خود ، تقوى در پيش نخواهد گرفت در حالى كه اگر شريكان موهوم از حساب او بيرون افكنده شوند راهى جز تقوى در پيش نخواهد داشت .
4 - تقوى ، ثمرهء عبادت الهى و تسليم در برابر او نيز هست و گرنه اگر تقواى
هامش
( 1 ) - سورهء اعراف ، آيهء 65 .
( 2 ) - سورهء مؤمنون ، آيهء 23 .
( 3 ) - سورهء مؤمنون ، آيهء 32 .