4 - تسليم انسان در برابر خدا و آنچه او فرمان مىدهد و مقدّر مىفرمايد ، حركتى منحرف از مسير آفرينش نيست ، زيرا هركه در آسمانها و زمين است تسليم اوست . خداوند مىفرمايد :
. . . وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعاً وَكَرْهاً . . . « 1 » .
« . . . حال آنكه آنچه در آسمانها و زمين است خواه ناخواه تسليم فرمان او هستند . . . »
ميليونها تشكيلات فطرى - چه بخواهيم چه نخواهيم - در گرداندن زندگىِ ما دخالت دارند و همهء آنها گوش به فرمان الهى هستند ، پس چرا بايد بر خدا سركشى كرد و طغيان در پيش گرفت حال آن كه اين كار هيچ سودى را در برندارد ؟
پانزدهم - تسليم ، از اهداف نعمتهاست :
نعمتهايى كه هيچ شمرندهاى نمىتواند آنها را بشمرد ، زندگى ما را دربرگرفتهاند . آيا ما بايد اين نعمتها را بپذيريم و يا با آنها به ستيز برخيزيم ؟ آيا بايد در برابر آفريننده و مقدّر كنندهء آنها سر تسليم فرودآوريم ، يا در برابر او سركشى در پيش گيريم ؟
عقل ، ما را به ضرورت تسليم در برابر كسى كه به ما نعمت داده و كسى كه نعمتهايش زندگى ما را در برگرفته و دادههايش مورد نياز مبرم ماست رهنمون مىشود . آيا فطرت بشر بر شكر كسى كه به او نعمت داده و دوست داشتن كسى كه به دو نيكى كرده ، سرشته نشده است ؟ چه كسى غير از خدا نعمت و نيكى بيشترى در حق ما ارزانى داشته است ؟ و كدامين سپاس ، برتر از تسليم در برابر خداوند متعال است ؟ آيا نمىبينيد كه چگونه از سايه بهره مىبريم و در كنارههاى كوهستان مأوا مىگزينيم و با زره ، خويش را از خطرها حفظ مىكنيم . آيا اينها همه نعمتهايى نيستند كه ما را به ضرورت تسليم در برابر خدا ره مىبرند ؟
خداوند متعال مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 83 .