اين فرزند - يعنى اسماعيل - بزرگ مىشود و اينك جوانى گشته است با دلى آكنده از شادى و آرامش در اين حال ابراهيم ، خود را آماده مىكند كه اين جوان مؤمن را به دست خود ، سرببرد . از سويى اين جوان را مىبينيم كه اگرچه با اميدهاى فراوانى به روى زندگى آغوش مىگشايد ، ولى با گرمى تمام ، امر الهى را گردن مىنهد . اين ، تجلّىِ عظيمى است از روح تسليم در برابر خدا . خداوند مىفرمايد :
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ « 1 » .
« چون هر دو تسليم شدند و او را به پيشانى افكند . »
3 - خداوند ، بيت اللَّه الحرام را جايگاه و مأمن مردم قرار داد ، ليكن دستور داد آن را از وجود بتها پاك كنند ، زيرا بتها بزرگترين گردنه در راه تسليم در برابر خداى يكتا هستند .
خداوند مىفرمايد :
وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْناً وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ « 2 » .
« و كعبه را جايگاه اجتماع و مكان امن مردم ساختيم . مقام ابراهيم را نمازگاه خويش گيريد ما ابراهيم و اسماعيل را فرمان داديم : خانهء مرا براى طوافكنندگان و مقيمان و راكعان و ساجدان پاكيزه داريد . »
4 - هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل ، پايههاى اين خانه را برمىافرازند و از خدا مىخواهند كه به آن دو ، حالت تسليم ، ارزانى دارد و از نسل آنها امّتى قرار دهد كه در برابر خدا تسليم باشند ، در حقيقت ، ما را به سوى تسليمى رهنمون مىشوند كه قلّه تكامل ايمانى ، تلقّى مىشود . خداوند مىفرمايد :
وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ * رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ « 3 » .
هامش
( 1 ) - سورهء صافّات ، آيهء 103 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 125 .
( 3 ) - سورهء بقره ، آيات 127 - 128 .