در كتاب محاسن در حديثى به نقل از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود :
« هركه به دستاويز استوار ، چنگ درزند نجات يافته است . عرض كردند اين دستاويز كدام است ؟ فرمود : تسليم « 1 » . »
سوم - ابراهيم عليه السلام ، الگوى تسليم :
ابراهيم نبى عليه السلام در برابر خداوند سبحان ، تسليم محض بود ، به اين دليل به اوج رسيد و خدا هم او را پيشواى مردم قرار داد . مگر او خود را براى آتش نمرود آماده نساخت ؟ مگر او نسل خود را در كنار بيت اللَّه الحرام مأوى نداد و در اين مقوله تسليم فرمان الهى نشد ؟ آيا او فرزندش را به تيغ نسپرد ؟ و آيا خداوند ولايت پيامبر خود ، حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و اهلبيت او عليهم السلام را به او عرضه نداشت و مگر او آنها را نپذيرفت ؟
1 - خداوند مىفرمايد :
وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ « 2 » .
« و پروردگار ابراهيم ، او را به كلماتى چند بيازمود و ابراهيم به خوبى از عهدهء اين آزمايشها برآمد . خدا گفت : من تو را پيشواى مردم گردانيدم . گفت : فرزندانم را هم ؟ گفت : پيمان من ستمكاران را دربرنگيرد . »
به نظر مىرسد كلماتى كه ابراهيم ، آنها را در آزمايش به اتمام رساند در رابطه با پيمان ولايت ، شرايط و ابعاد آن بود و اينكه فرزندان او مادامى كه ستمكار باشند شايستگى اين ولايت را نخواهند يافت .
2 - در آيهء مباركهاى ، قرآن كريم ، نهايت تسليم ابراهيم و فرزند ذبيح او اسماعيل را توصيف مىكند و ابعاد ويژگى ايمانى آن دو را به ما يادآورى مىكند و اين زمانى است كه ابراهيم پيرمرد ، انتظارى طولانى مىكشد تا خداوند به او فرزندى عطا كند .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 204 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 124 .