را حساب كنيم ، به حركت شب و روز و حكمت رساى نهفته در آن بنگريد ، آيا اين دليل آن نيست كه خداوند ، آسمانها و زمين و آنچه را ميان اين دوست به باطل نيافريده ، بلكه آنها را براساس حق ( بر طبق سنّت اجل و هدف ) خلق كرده ؟ خداوند مىفرمايد :
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَالْقَمَرَ نُوراً وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ « 1 » .
« اوست آنكه خورشيد را فروغ بخشيد و ماه را منوّر ساخت و برايش منازلى معيّن كرد تا به شمار سالها و حساب آگاه شويد . خدا همهء اينها را جز به حق نيافريد و آيات را براى مردمى كه مىدانند به تفصيل بيان كرد . »
5 - همان گونه كه آفرينش آسمانها و زمين بر حق بوده است سخن و داورى خداوند نيز بر حق است و كسى كه بدان ايمان آورد و چيزى را كه خداوند دليلى براى آن نازل نكرده ، شريك او قرار ندهد براى برخوردارى از امنيّت ، سزاوارتر است ، كسى كه كار نيكو انجام دهد خدا به زودى جزاى خير به دو دهد و بدين ترتيب دين او نه بازپچه است و نه شوخى .
خداوند متعالى مىفرمايد :
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ « 2 » .
« و اوست آن كه آسمانها و زمين را به حق بيافريد . و روزى كه بگويد : موجود شو ، پس موجود مىشود .
گفتار او حق است و در آن روز كه در صور دميده شود فرمانروايى از آنِ اوست . داناى نهان و آشكار است و او حكيم و آگاه است . »
6 - مادامى كه آسمانها و زمين براساس حق استوار هستند ، اگر شهرى بر بنياد شرك به خدا استوار باشد همچون خانهء عنكبوت ، بافتهاى سست بنياد بيش نخواهد بود :
هامش
( 1 ) - سورهء يونس ، آيهء 5 .
( 2 ) - سورهء انعام ، آيهء 73 .