نساء / 143 ، البته اين به حسب گروه بندى است و گرنه به حكم
وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ
مائده / 51
وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ
توبه / 68 ، منافقان با كفار با هم هستند .
وَ يَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
.
مراد از « كذب » همانست كه بدروغ مىگفتند : ما مسلمانيم و بر آن سوگند مىخوردند با آنكه مىدانستند دروغ مىگويند .
15 -
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذاباً شَدِيداً إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
.
جمله اول وعده عذاب شديد و جمله دوّم تأسف از وضع آنهاست كه چرا چنين هستند « كانوا » منسلخ از زمان و به معنى « هستند » مىباشد .
16 -
اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَلَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
.
ايمان به معنى سوگندهاست يعنى سوگند خود را در ادعاى ايمان براى خود سپر قرار دادهاند كه بتوانند در رديف مؤمنان قرار گيرند ، « صدوا » مىشود به معنى اعراض و يا منع باشد .
17 -
لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
.
انسان در نوائب روزگار به مال و فرزندان خويش تكيه مىكند ، ولى اين دو عامل آنها را به هيچ وجه از عذاب خدا كفايت نخواهد كرد ، در نتيجه
أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
18 -
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَيْءٍ
.
يوم ظرف است براى
عَذابٌ مُهِينٌ
معلوم مىشود كه منافقون روز قيامت قسم خواهند خورد كه در دنيا مؤمن بودهاند و فكر خواهند كرد كه اين قسم آنها را به جايى مىرساند و مانند دنيا مىتوانند آن را براى خود سپر قرار بدهند ولى روزى كه به حكم
يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ فَما لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لا ناصِرٍ
طارق / 9