كلمهها
تفسحوا : فسح : جا گشادن ، جا باز كردن . « فسح له في المجلس : وسع و فرج » تفسح : در وسعت قرار گرفتن . منظور نشستن است به طورى كه مجلس به همه وسعت بدهد .
انشزوا : نشز ( بر وزن عقل ) : برخاستن ، بلند شدن . « انشزوا » :
برخيزند .
اشفقتم : اشفاق : خوف و خشيت . طبرسى فرمايد : اشفاق خوف از وقوع مكروه است با احتمال عدم وقوع .
شرحها
در آيات فوق اولا يك مطلب اخلاقى مطرح است و آن اينكه : در مجالس بايد حق همه مراعات بشود و انسان طورى بنشيند كه براى ديگران نيز نشستن ميسر باشد ، و نيز اگر وضعى پيش آمد و گفتند : شما برويد ، ديگران بيايند لازم است انسان قبول كند .
از آيات استفاده مىشود كه مسلمانان در مجلس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آن چنان دور را مىگرفتند كه نشستن و استفاده از آن حضرت براى بقيه غير مقدور مىشد .
و نيز در آيهء دوازدهم دستور داده كه هر كه بخواهد با رسول خدا خلوت كند ، بايد اول صدقه بدهد و در آيه بعدي همان حكم نسخ شده است .
طبرسي رحمه اللَّه نقل مىكند : آيه صدقه درباره اغنيا نازل شد كه زياد با پيغمبر خلوت مىكردند ، چون چنان ديدند از خلوت با آن حضرت خوددارى