تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 446

مساهمون:

ص٤٤٦
به نام خداى رحمان رحيم 1 - نه ، قسم مىخورم به روز قيامت . 2 - و نه ، قسم مىخورم به و جدان ملامتگر . 3 - آيا انسان مىپندارد كه هرگز استخوانهاى او را نتوانيم جمع كرد ؟ 4 - بلى جمع مىكنيم در حالى كه قادريم كه انگشتان او را بسازيم . 5 - بلكه انسان مىخواهد در جلوش گناه كند . 6 - مىپرسد روز قيامت كى خواهد بود . 7 - چون چشم خيره شود . 8 - و ماه بگيرد . 9 - و آفتاب و ماه جمع شود . 10 - انسان آن روز مىگويد : فرارگاه كجاست ؟ 11 - نه ، فرارگاهى نيست . 12 - محل استقرار در طرف پروردگار توست . 13 - خبر داده شود انسان ، در آن روز آنچه را كه از پيش فرستاده و يا آخر گذاشته است . 14 - بلكه انسان به خود يك پارچه بصيرت است . 15 - هر چند كه عذرهايش را بياورد .

كلمه‌ها

لوامة : مؤنث لائمه است به معنى ملامت كننده . بنان : بنانه : انگشت . سر انگشت طرف . هر سه در لغت آمده است ، جمع آن « بنان » مىباشد ، منظور از آن در آيه انگشتان يا سرهاى