44 - فقير را اطعام نمىكرديم .
45 - با اهل باطل وارد مىشديم .
46 - روز جزا را تكذيب مىكرديم .
47 - تا مرگ بر ما آمد .
48 - پس شفاعت شافعان نفعشان ندهد .
كلمهها
رهينة : رهن و رهان : گرو و وثيقه هر انسان پيش خدا در مقابل عملش مرهون و مقبوض است تا به جزاى آن برسد در جوامع فرموده رهينه مؤنث رهين نيست زيرا فعيل به معنى مذكر و مؤنث در آن يكسان مىآيد بلكه آن اسم است به معنى رهن .
سلككم : سلك ( بر وزن عقل ) : داخل شدن و داخل كردن .
نخوض : خوض : داخل شدن در آب و رفتن در آن . به طور استعاره به وارد شدن در امور گفته مىشود ، اكثر موارد آن در قرآن در مقام ذم است .
شرحها
به دنبال مطالب گذشته در آيات مىخوانيم كه هر كس در گرو اعمال خويش است ، ايمان و عمل به قرآن ، انسان را از عذاب مىرهاند و گرنه « سقر » در كمين او خواهد بود و شفاعت شافعان به او سودى نخواهد بخشيد .
38 و 39 -
كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ
باء در « بما » به معنى سبب يا مقابله است يعنى انسان به سبب يا در مقابل عملش رهن و مقبوض است تا مجازات بيند . « الا » استثناء متصل است يعنى مگر