است تكبير نماز باشد و دو آيه اشاره باشند بتشريع نماز در اول دعوت .
در مجمع از امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه جمع كردن لباس نقل شده است
« روي ابو بصير عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : قال امير المؤمنين عليه السّلام غسل الثياب يذهب الهم و الحزن و هو طهور للصلوة و تشمير الثياب طهور لها و قد قال اللَّه سبحانه و ثيابك فطهّر »
اى فشمر .
5 -
وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ
بنا بر معناى اصلى كلمه منظور آنست كه از اضطراب و ترديد در كارهايت بپرهيز ، قاطع و مصمم باش ، گفتهاند از عذاب يعنى از سبب عذاب كه گناه باشد بپرهيز ، به قولى از بت ( بت پرستى ) بپرهيز به قولى از هر قبيح اعم از اخلاق و عمل بپرهيز .
6 -
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ
فعل « تستكثر » بنا بر قرائت مشهور به ضم راء است يعنى : با انذار و تكبير و تطهير ثياب و هجران ترديد ، بر خدا منّت منه در حالى كه آنها را زياد مىپندارى بعبارت ديگر در عملت تو را عجب نگيرد ، على هذا « تستكثر » حال است .
7 -
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
و چون شرط اصلى موفقيت استقامت در راه حق است لذا در آخر فرموده :
استقامت كن در كارها استقامتى كه براى خدا و كسب تقرب و رضاى او باشد ، ظاهر آنست كه مراد : صبر در تبليغ و ارشاد است گر چه بعضىها اعم فرمودهاند .