مىكند تا بدون تغيير و تبديل به مردم برساند .
« بين يديه » در رابطه با پيامبر و مردمان و « من خلفه » در رابطه با پيامبر و خداست ، يعنى : خداوند در رساندن وحى به مردم و در اخذ وحى از خدا ، از ملائكهء خود بر آنها محافظين مىگذارد تا از خدا به طور صحيح اخذ كنند و به مردم به طور صحيح و بدون تغيير برسانند .
على هذا ضمير « انه » و فاعل « يسلك » خداست . « رصد » به مفرد و جمع اطلاق مىشود ، به هر حال آيه حاكى از عصمت پيامبران در اخذ و رساندن وحى است در بارهء علم غيبى كه پيامبران و امامان مىدانند در نكتهها توضيح داده خواهد شد .
28 -
لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً
.
علم در اينجا به معنى اظهار و تحقق بخشيدن در خارج است يعنى « ليحقق تبليغهم رسالاته » نظير
لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ بِالْغَيْبِ
مائده / 94 ، از اين قبيل آيات در قرآن زياد است .
وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ
تأكيد مصونيت و عصمت آنهاست يعنى خدا به نفس و باطن پيامبران آگاه است ، مىداند كه وحى را تغيير نمىدهند نظير :
اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ
انعام / 124 ،
وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً
در رابطه با مشمول علم است يعنى نه تنها به پيامبران احاطه دارد بلكه همه چيز را تا آخر شمرده است و مىداند .
نكتهها
علم غيب : در قرآن كريم آيات زيادى هست كه علم غيب را به خدا مخصوص كرده و از غير خدا نفى مىكند . نظير :
وَ عِنْدَهُ