شاعر به معنى خيالباف است كه از خود چيزهايى مىگويد ، خواه قابل پياده شدن باشد يا تخيلات صرف ، يعنى قرآن سخن آدم خيالباف نيست
وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ
يس / 69
قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ
توبيخ است براى مشركان ، هكذا
قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ
، « ما » در هر دو براى تأكيد است .
كاهن : مدعى علم غيب از راه جن است ، ولى جنّ قدرت گفتن قرآن را ندارند
وَ ما تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّياطِينُ وَ ما يَنْبَغِي لَهُمْ وَ ما يَسْتَطِيعُونَ إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ
شعراء / 112 .
43 -
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
بعد از نفى شعر و كهانت ، فرموده : قرآن از جانب ربّ العالمين نازل شده ربوبيت خدا نزول آن را لازم گرفته است ، تا انسان به كمال مطلوب برسد .
44 - 46 -
وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ
.
تهديد است نسبت به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و اطمينان نسبت به مردم كه رسول خدا هر چه بگويد از جانب خداست اقاويل جمع اقوال ، صيغه جمع الجمع است در جوامع و كشاف فرموده : گويى جمع « اقوله » است و در اينجا براى تحقير مىباشد گرفتن از دست حاكى از مجرم بودن است ، قطع و تين كنايه از كشتن مىباشد .
ناگفته نماند : منظور از قطع و تين در رابطه با پيامبر صادقى است كه نبوت او با دلائل و معجزات ثابت شده است و گرنه هر كس مىتواند بگويد من پيامبرم و اين سخنان خداست و اگر ناحقم خدا رگ گردن مرا قطع كند . اين آيه نظير آنست كه فرموده :
وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
انعام / 88 يعنى پيامبرانى كه با معجزات و دلائل فرستادهايم اگر شرك آورند ، اعمالشان حبط مىشود .