تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 306

مساهمون:

ص٣٠٦
به نام خداى رحمان رحيم 1 - آن واقعهء حتمى . 2 - چيست آن واقعه حتمى ؟ 3 - و چه مىدانى چيست آن واقعه حتمى . 4 - قوم ثمود و عاد قيامت را تكذيب كردند . 5 - اما ثمود با بلائى فزون از حد هلاك شدند . 6 - و اما قوم عاد با بادى بسيار سرد و شديد هلاك گشتند . 7 - خدا آن باد را هفت شب و هشت روز پى در پى ، بر آنها مسلط كرد ، مىديدى كه آن قوم در زمين افتاده‌اند ، گويى ريشه‌هاى كنده شدهء نخلها مىباشند . 8 - آيا از آنها باقى مانده‌اى مىبينى ؟ ! 9 - فرعون و آنان كه پيش از او بودند و شهرهاى زير رو شده ، مرتكب خطا شدند . 10 - رسول پروردگار خويش را نافرمانى كردند ، خدا آنها را گرفت ، گرفتنى سخت . 11 - ما چون آب طغيان نمود ، شما را در كشتى حمل كرديم . 12 - تا آن حمل را براى شما پندى قرار دهيم و تا آن پند را گوشهاى شنوا حفظ كنند .

كلمه‌ها

حاقه : شىء حق و ثابت و حتمى اسم فاعل است از « حق يحق » گويند « حق الشيء : ثبت و تقرر » قيامت به علّت حتمى بودن حاقه ناميده شده است . ثمود : نام قوم صالح عليه السّلام كه احوالشان در سوره‌هاى متعدد آمده است ، آن به تأويل قبيله غير منصرف و به تأويل شخص منصرف مىباشد علت عدم صرف تأنيث و علميت است . قارعه : كوبنده . يكى از اسماء قيامت است
الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ
.