برگشته است .
ابكار : باكرهها ( دوشيزگان ) راغب گويد بكره در اصل به معنى اول روز است . دوشيزه را باكره گويند چون حالت باكره بودن پيش از ثيّب بودن است .
شرحها
از اين آيات معلوم مىشود كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله براى خوشنودى زنانش بعضى از حلالها را بر خود حرام كرده و خدا در مقام دلسوزى فرموده چرا چنين كردى ؟ ! سپس كفارهء قسم را تذكر داده تا آن حضرت با كفاره دادن از محذور قسم خلاص شود .
و نيز معلوم مىشود كه آن حضرت به بعضى از زنانش رازى فرموده و دستور داده كه آن را فاش نكند ولى او فاش كرده و خدا از اين كار به آن حضرت خبر داده است آرى آن زن در فاش كردن راز با آن حضرت مخالفت كرده است .
و نيز مىشود فهميد : بعد از فاش شدن راز ، دو نفر از زنانش آن حضرت را اذيت كردهاند تا جايى كه خدا فرموده : صلاح آنست كه توبه كنيد چون دلهاى شما از حق منحرف شده است و اگر بر عليه پيامبر كار كنيد ، خدا و جبرئيل . . . كمك پيامبر است ، در آخر فرموده : گمان نكنيد كه براى او زنان قحط است ، اگر شما را طلاق بدهد ، خدا زنان بهتر از شما را به او مىرساند .
ناگفته نماند : مطالب اين سوره ربطى به آنچه در سورهء احزاب از آيهء 28 ببعد گفته شد ندارد ، دو جريان مستقل است چون سورهء احزاب چهارمين سوره است كه در مدينه نازل گرديد ولى تحريم بيست يكمين سوره است ، ميان آن دو سالها فاصله وجود دارد .