18 - كه بندگان خدا را به من بدهيد من براى شما پيامبر امينى هستم .
19 - و بر خدا برترى نجوئيد من به شما حجت آشكار آوردهام .
20 - و من به پروردگارم و پروردگار شما پناه بردهام از اينكه سنگسارم كنيد .
21 - و اگر به من ايمان نمىآوريد از من كنار بكشيد .
22 - پروردگارش را خواند كه اينان قومى مجرمند .
23 - بندگان مرا شب هنگام ببر كه شما تعقيب شوندهايد .
24 - دريا را باز بگذار كه آنها لشكر غرق شوندهاند .
25 - چقدر ترك كردند از باغات و چشمهها .
26 - و كشتها و مجالس دلپذير .
27 - و عيش گستردهاى كه در آن متنعم بودند .
28 - جريان چنين بود ، آنها را به قومى ديگر ارث گذاشتم .
29 - آسمان و زمين بر آنها گريه نكرد و مهلت شدگان نبودند .
30 - بنى اسرائيل را از آن عذاب خوار كننده نجات داديم .
31 - از فرعون كه متكبر و از اسرافكاران بود .
32 - آنها را روى علم بخصوص ، بر جهانيان اختيار كرديم .
33 - و آياتى را كه در آنها امتحان بارزى بود به آنها داديم .
كلمهها
فارتقب : رقبه ( بكسر اول ) : حفظ و انتظار . در آيه معناى دوم مراد است .
دخان : دود . اين كلمه فقط دو بار در قرآن مجيد آمده است ، فصلت / 11 دخان / 10 .
نبطش : بطش : گرفتن به شدت ، آن با انتقام و عذاب مىسازد ، نظير :
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ
بروج / 12 ، آن در آيه به معنى انتقام و عذاب است .