« نضاختان » : دو چشمه جوشان و فوران كننده ، اين لفظ فقط يك بار در كلام اللَّه آمده است .
خيرات : خيره ( بر وزن شيره ) كثير الخير و برتر از هر چيز ، جمع آن خيرات است .
حسان : حسن : نيكو . جمع آن حسان است .
حور : حوراء : زن سفيد بدن ، جمع آن حور است .
مقصورات : نگاه داشته شدگان ( محفوظ شدگان ) مفرد آن مقصوره است .
زخرف : فرشها و بساطها . جوهرى گويد : زخرف ثيابى است سبز رنگ كه از آن ، محل نشستن آماده مىكنند مفرد آن زخرفه است .
در مجمع از بعضى نقل شده كه آن را وسائد ( پشتىها ) گفتهاند .
عبقرى : اين كلمه بيشتر از يك بار در قرآن مجيد نيامده است طبرسى آن را بالشهاى نيكو گفته است ، آن اسم جنس و مفردش عبقريه مىباشد ، ابو عبيده گويد : . . . هر چه در وصف آن مبالغه شود گويند : عبقرى است .
شرحها
آيات شريفه در توصيف دو بهشت ديگر است كه تا حدّى از دو بهشت گذشته پائينتر هستند ، مثلا در آن دو فرموده :
فِيهِما مِنْ كُلِّ فاكِهَةٍ زَوْجانِ
ولى در اين دو فرموده
فِيهِما فاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ
، در آن دو فرموده :
ذَواتا أَفْنانٍ
ولى در اين دو فرموده :
مُدْهامَّتانِ
، در آن دو فرموده
فِيهِنَّ قاصِراتُ الطَّرْفِ . . .
و در اين دو فرموده :
حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ
.
اين مطلب در سورهء واقعه بيشتر روشن خواهد شد ، على هذا الميزان نظر