تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 347

مساهمون:

ص٣٤٧

كلمه‌ها

ركنه : ركن : تكيه گاه « الركن : الجانب الذى يعتمد عليه » منظور از آن قواى فرعون است . نبذناهم : نبذ : انداختن چيزى از روى بىاعتنايى . يم : دريا . مليم : كسى كه كار ملامت آور انجام داده است ، ملوم : كسى كه ملامت شده است ، در مجمع فرموده : « المليم : الذى اتى بما يلام عليه » . عقيم : نازا : بادى كه از آوردن خير عقيم است ، عقم در اصل به معنى خشكيدن مىباشد . تذر : وذر : ترك كردن ، ماضى و مصدر و اسم فاعل از آن به كار نبرده‌اند
ما تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ
يعنى چيزى را نمىگذاشت . رميم : استخوان پوسيده . « اصل الرميم : السحيق البالى من العظم » ناگفته نماند : رم به معنى اصلاح نيز آمده است « رم البناء رما : اصلحه » ولى در قرآن مجيد فقط در معناى فوق يافته است . عتوا : عتو : ( بضمّ اوّل و دوّم ) تجاوز . نافرمانى « عتا الرّجل عتوا : استكبر و جاوز الحد » .

شرحها

در تعقيب مطالب گذشته در اين آيات ، چهار نمونه از وعده‌هاى خداوند دربارهء قوم موسى ، قوم هود ، قوم صالح و قوم نوح نقل شده كه همه به وقوع پيوسته‌اند و شاهد صدق
إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ
مىباشند ، الميزان نظر مىدهد كه