سورهء ذاريات
در مكه نازل شده و شصت آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - ذاريات شصت و هفتمين سوره است كه بعد از سورهء احقاف در مكه نازل گرديد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سوره پنجاه و يكم است ، مىشود حدس زد كه در حدود سالهاى دهم و يازدهم بعثت نازل شده ، ولى دقيقا معلوم نيست درجه سالى نازل گشته است .
2 - عدد آيات آن به اتفاق همه شصت آيه است طبرسى فرموده : « ستون آيه بالاجماع » در تفسير خازن آمده : اين سوره داراى سيصد و شصت كلمه و هزار و دويست و سى و نه حرف است .
3 - تسميهء آن به « الذاريات » به علّت وقوع اين كلمه در اول آنست ، از رواياتى كه نقل شده بر مىآيد كه اين تسميه توسط حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله بوده است ، مرحوم صدوق در ثواب الاعمال از داود بن فرقد از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود :
« من قرء سورة و الذاريات في يومه او في ليلته اصلح اللَّه له في معيشته و اتاه برزق واسع و نور له قبره بسراج يزهر الى يوم القيامة »
طبرسى نيز آن را در مجمع البيان آورده است .
ناگفته نماند : فائده سوره فقط آن نيست كه آن را به قصد ثواب مذكور بخوانيم ، بلكه اين سوره مقدارى از واقعيات جهان هستى را ترسيم مىكند