چون اهل فدك جريان خيبر را شنيدند ، به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پيغام دادند كه ما همه چيز خود را گذاشته و با زنان و فرزندان بيرون مىرويم ، بالاخره رسول خدا موافقت فرمودند كه نصف اموال مال اهل فدك باشد و در آنجا بمانند على هذا خيبر مال همه مسلمانان و فدك خالصه رسول خداست زيرا كه با لشكر كشى به دست نيامده است « لم يوجف عليه بخيل و لا ركاب » آنچه نقل گرديد از مجمع البيان و كتب ديگر خلاصه شده است .
عمرة القضاء :
از جمله شرائط صلح حديبيه آن بود كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آن سال از حديبيه برگردند و سال آينده براى عمل عمره بيايند و قريش سه روز مسجد الحرام را در اختيار او و يارانش بگذارند ، لذا سال آينده آن بزرگوار براى عمل عمره به مكه تشريف آوردند ، كفار نيز به قول خود عمل كردند ، آن حضرت در ماه ذو القعدة وارد مكه معظمه شدند و عمل عمرهء مفرده را آزادانه به عمل آوردند و خواب
لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ
كه گذشت تحقق پيدا كرد .
اين عمل در سال هفتم هجرت بعد از فتح خيبر و بعد از برگشتن جعفر بن ابى طالب و مهاجرين از حبشه اتفاق افتاد و الحمد للَّه .
در سيرة حلبيه نقل شده كه سران مشركان در آن سه روز از مكه خارج شدند ، تا نبينند كه آن حضرت بيت را طواف مىكند ، اين از كثرت عداوت آنها نسبت به حضرت بود .