يبايعون : بيع : فروختن كالا و جنس . بيعت : فروختن طاعت . كه بيعت كننده قول مىدهد در اطاعت بيعت شده باشد .
نكث : نكث : شكستن . آن مثل نقض است و در شكستن پيمان به كار رود .
شرحها
مناسب بود كه بعد از بيان فتح مبين ، تجليلى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بشود تا هر گونه ابهام و سوء ظن درباره آن صلح منتفى گردد ، لذا در اين آيات فرموده :
رسول خدا براى مردم سرمشق و بشير و نذير است ، لازم است او را تعظيم و تقويت كنيد و دربارهء رسالتش خدا را شكر گزار باشيد .
و آنان كه به او بيعت مىكنند در حقيقت خدا را بيعت مىكنند ، و اگر كسى نقض بيعت كند ، به ضرر خويش خواهد بود .
8 -
إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
.
منظور از شاهد ممكن است سرمشق و نمونه و اسوه باشد ، يعنى : تو را براى امت سرمشق و نمونه فرستادهايم تا موحد بودن و انسان كامل بودن را در تو ملاحظه كنند چنان كه در سورهء بقره / 143 گذشت و شايد منظور شهادت بر اعمال در روز قيامت باشد چنان كه در ذيل
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ . . .
نساء / 41 گفته شد . مبشر نسبت به نيكوكاران و نذير نسبت به بد كاران است .
9 -
لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
.
ابن كثير و ابو عمر و افعال چهار گانه را با « ياء » غائب خواندهاند و آن از تاء خطاب مناسبتر است ولى قرائت مشهور تاء خطاب است .
طبرسى رحمه اللَّه ضمير
تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ
را راجع به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله دانسته است ، ولى كشاف هر سه ضمير را راجع به خدا دانسته ، الميزان نيز آن را