تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
اختيار كرده است . به هر حال اين آيه تعليل « ارسلنا » در آيهء قبل است و اگر ضمائر راجع به خدا باشد مراد آنست كه بايد خدا را در مقابل اين موهبت كه به شما پيامبر ارسال كرده تعظيم و دين او را يارى نمائيد ، به عبارت ديگر افعال چهارگانه علت ارسال رسل و سبب كمال انسان است
تُسَبِّحُوهُ . . .
شايد به نماز صبح و عصر تطبيق شود و يا منظور تسبيح دائم است . 10 -
إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ
. منظور از آن بيعت رضوان و بيعت حديبيه است كه خواهد آمد ، جرجى زيدان در تاريخ اسلام مىنويسد : طريق بيعت گرفتن در اسلام آن بود كه شخص بيعت شده دست خود را بالا گرفته و بيعت كننده ، پشت دست خود را از پائين به كف دست او مىرسانيد ، على هذا دست بيعت شده در بالا و دست بيعت كننده در پائين بود . در الميزان از ارشاد مفيد نقل كرده : در جريان بيعت گرفتن حضرت رضا صلوات اللَّه عليه ، مأمون عبّاسى آن حضرت را در مجلس خود نشانيد ، امام عليه السّلام عمامه‌اى بر سر و شمشيرى در برداشت ، مأمون به پسرش عباس گفت : به حضرت بيعت كند ، امام عليه السّلام دست خود را پيش رويش گرفت كه كف دستش به طرف مردم بود . . . فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله اين چنين بيعت مىگرفت ، مردم بيعت كردند در حالى كه دست آن حضرت بالاى دست آنها بود . در آيهء فوق ، دست رسول خدا نازل به منزلهء دست خدا شده لذا فرموده : دست خدا بالاى دست بيعت كنندگان است ، چنان كه در آيهء ديگرى آمده :
وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى
انفال / 17
مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ
نساء / 80 .
فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ