يا تقديرش « ذو لذة » مىباشد ، « مصفى » يعنى صاف شده از موم و چيزهايى كه مورد قبول طبع نيست ، در اين باره در نكتهها توضيح داده خواهد شد .
وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ
.
تكميل مطلب گذشته است ، انسان از لغزش مصون نمىماند ، غفران لغزشها آنها را براى قبول نعمتهاى بهشتى آماده مىكند .
كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ
.
شق اول اين جمله محذوف است يعنى « امن يدخل الجنة التي هذه صفتها كمن هو خالد فى النار ؟ » ظاهرا نوشيدن آب جوشان از روى اضطرار خواهد بود چنان كه در سورهء واقعه آمده :
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ فَشارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ
/ 54 ، على هذا بالاجبار از آن خواهند نوشيد و احشاءشان را پاره خواهد كرد ( نعوذ باللّه من عذاب النار ) .
نكتهها :
انهار بهشتى : در رابطه با انهار بهشتى كه در اين آيه مطرح شده سه مطلب لازم به تذكر است ، اول : منظور از
جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
كه قرآن مجيد اينهمه به آن تكيه مىكند ، همان انهار است كه در اين آيه ذكر شده و فقط نهر آب نيست .
دوم : آخرت جاى خلود و ثبات و دوام است قانون كهولت ( آنتروپيك ) كه در مادهء كائنات حكم فرماست در قيامت برداشته شده و همه چيز ثابت و خالد مىشود على هذا آب قيامت غير متغير خواهد بود و شيرى كه در نهرها جارى است مصداق
لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ
مىشود و هكذا .
سوم : هر قانون و قاعده كه بشر از جهان دارد از خود جهان اخذ شده است