33 - براى آنها آيت توحيد است زمين مرده كه زندهاش كرديم و از آن دانه رويانديم كه از آن مىخورند .
34 - و در آن باغاتى از خرما و انگور قرار داديم و در آن چشمهها شكافتيم .
35 - تا از ميوه آن بخورند ، با آنكه دستشان در آن كار نكرده آيا شكر نمىكنند .
36 - منزه است خدايى كه از هر كه زمين مىروياند نر و مادهها را رويانيده و از خود شما و از آنچه نمىدانند .
37 - آيت توحيد است بر آنها ، شب كه روز را از آن خارج مىكنيم ناگاه در ظلمتند .
38 - آفتاب تا قرارگاه خود روان است آن تقدير خداى توانا و داناست .
39 - براى ماه منازلى معين كردهايم تا برمىگردد و مانند بند خوشهء كهنهء خرما مىشود .
40 - نه آفتاب را سزاست كه ماه را درك كند و نه شب بر روز سبقت تواند كرد و همه در مدارى شناورند .
41 - و آيت توحيد است براى آنها كه فرزندان آنها را در كشتى پر شده حمل كردهايم .
42 - و براى آنها نظير كشتى را آفريديم از آنچه سوار مىشوند .
43 - و اگر بخواهيم غرقشان مىكنيم ، در آن صورت نه فرياد رسى دارند و نه نجات مىيابند .
44 - مگر بواسطهء رحمتى از جانب ما و براى تمتعى تا هنگامى .
45 - و چون به آنها گفته شود : بترسيد از آنچه در حال و از آنچه پشت سر داريد تا مورد رحمت قرار بگيريد .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 79
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٧٩