تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 485

مساهمون:

ص٤٨٥
27 - اگر خدا روزى را بر بندگانش بسط مىداد ، در زمين طغيان مىكردند ، ليكن به آن اندازه كه مىخواهد نازل مىكند ، او به بندگانش دانا و بيناست . 28 - اوست كه باران را بعد از نااميد شدن مىفرستد و رحمتش را گسترش مىدهد ، او سرپرست پسنديده است . 29 - از جملهء آيات خدا آفريدن آسمانها و زمين است و آنچه از جنبنده در آن دو منتشر كرده و او بر جمع آورى آنها ، وقتى كه بخواهد تواناست . 30 - آنچه از مصيبت به شما مىرسد به علت گناهانى است كه دستهايتان كسب كرده ، خدا از بسيارى عفو مىكند . 31 - شما عاجز كنندهء خدا در زمين نيستيد و جز خدا سرپرست و يارى نداريد . 32 - از جملهء آيات خدا نهرهاى جارى شونده است مانند مرزها . 33 - اگر بخواهد باد را آرام مىكند ، آن گاه در پشت دريا راكد مىماند در اين سخن آياتى است بر هر بردبار شكور . 34 - يا در اثر گناه مردم آنها را متوقف مىكند و از بسيارى ( از گناه ) عفو مىكند . 35 - تا مجادله كنندگان در آيات ما بدانند كه راه فرارى ندارند . 36 - آنچه داده شده‌ايد ، متاع زندگى دنياست و آنچه نزد خداست بهتر و باقىتر است براى آنان كه ايمان آورده و بر خدا توكل مىكنند . 37 - و آنان كه از گناهان بزرگ و كارهاى زشت‌تر اجتناب كرده و چون خشم آورند عفو مىكنند . 38 - و آنان كه پروردگار خويش را اجابت كرده و نماز را بر پا داشته و كارشان به مشورت
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 485 | على اكبر قرشى بنابى