شدهاند ، اين كلمه فقط دو بار در قرآن مجيد آمده است فصلّت / 11 ، دخان / 10 .
استوى : استواء اگر با « الى » باشد به معنى توجه و پرداختن است و با « على » به معنى استقرار آيد .
طوع : رغبت و ميل . راغب انقياد و اطاعت گفته است .
كره : ( بر وزن عقل و قفل ) ناپسند داشتن و امتناع : « كره الشيء كرها :
ضد احبه » .
قضاهن : يكى از معانى قضاء تمام كردن است مانند
فَلَمَّا قَضى مُوسَى الْأَجَلَ
در آيه نيز به همان معنى است .
مصابيح : چراغها . مفرد آن مصباح است .
شرحها
در اين آيات ابتدا به طور مقدمه گفته شده : قرآن از جانب خداى رحمان رحيم نازل شده ، كتابى است روشن و قابل فهم ، مژده دهنده و انذار كننده . ولى متأسفانه كه اكثر مشركان از اين نمونه رحمت و قابل درك ، اعراض كرده و در توجيه اعراض خود مىگويند قلوب ما از فهم آن و گوشهاى ما از شنيدن آن ناتوان است على هذا ميان ما و تو حجاب و حائلى هست و در ايمان نياوردن معذوريم .
در جواب آمده : اين سخن دروغ است زيرا كه من بشرى مانند شما هستم علّتى وجود ندارد كه سخن مرا نفهميد و نشنويد . آن گاه خلقت آسمانها و زمين كه دليل وجود خدا و توحيد او هستند مطرح شده ، و به مشركان خطاب گرديده كه چگونه توانيد اينهمه دلائل را انكار نمائيد ؟ ! ناگفته نماند : آيات شريفه باب بسيار بزرگى به طرف خدا باز مىكنند