و نود شش كلمه و سه هزار و سيصد و پنجاه حرف است ، اين شمارش اهتمام مسلمين را به قرآن مجيد نشان مىدهد .
3 - نامگذارى به « حم السجده » ظاهرا به علت وقوع « حم » در اول آن و آيهء سجده در وسط آنست ، در تفسير خازن گويد : سورهء فصّلت را سورهء مصابيح نيز گفتهاند ظاهرا آن ، به مناسبت كلمه « فصّلت » در اول سوره و كلمه « مصابيح » در آيه 12 است .
در روايات نبوى و امامان عليهم السّلام « حم السجده » خوانده شده است .
4 - مطالب سوره نشان مىدهد كه آن مكى است و ظاهرا كسى خلاف آن را نگفته است ، و ظاهر آنست كه همهء سوره به يك بار نازل گرديده ، دليلى به نزول تدريجى يافته نشد .
5 - از آيات
وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ . . .
/ 5 ،
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ . . .
/ 26 و سائر آيات روشن مىشود كه به وقت نزول سوره مباركه ، مشركان در مجادله و موضع گيرى در مقابل نبوت كار را از حد گذرانده بودند ، انكار و مقابلهء آنها سبب نزول اينهمه واقعيّات گرديده است ، عظمت موضوعات اين سورهء در حد « يدرك و لا يوصف » مىباشد ، و چنان كه گفته شد : وقوع لفظ « حم » در اوّل سورههاى هفتگانه حاكى است كه مطالب و مقتضاى نزول در آنها يكى است .
غرض سوره
6 - محور مطالب سورهء مباركه ، توحيد و نبوت و معاد و نظامات حاكم بر جهان و سنن لا يتغير الهى است وانگهى انسجام مطالب و برگشت به موضوع اصلى با كمى دقت در آن مشهود است .