ما چنين بوده است كه به وعده خود دربارهء پيامبران عمل كرده و اهل باطل را يا در حيات پيامبر تار و مار مىكرديم و يا در آخرت از چنگ ما خلاص نمىشدند .
نظير :
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
يونس / 47 ، على هذا منظور از
يَأْتِيَ بِآيَةٍ
عذاب دنيوى است كه در حيات پيامبر بر مشركان امتش مىآيد ، يعنى آن را خدا مىآورد يا در حيات پيامبر و يا بعد از او .
آن گاه در ذيل آيه فرموده : چون عذاب خدا مىآمد ، اهل باطل هلاك مىگشتند در امت تو نيز چنين خواهد بود ، راجع به پيامبران در « نكتهها » صحبت خواهيم كرد .
نكتهها
پيامبران و عدد آنها :
در دو محل از قرآن مجيد آمده است كه عدّهاى از پيامبران را خداوند حكايت كرده و عدهاى را حكايت نكرده است يكى در آيه گذشته و يكى در :
رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ . . .
نساء / 164 ، على هذا مناسب است عدد پيامبران عليهم السلام را در اينجا بيان كنيم .
مشهور آنست كه عدد پيامبران صد و بيست و چهار هزار نفر است ، مرحوم صدوق در خصال « باب الواحد الى المأة » فصل 17 دو حديث از امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه خداوند صد و بيست و چهار هزار پيامبر آفريده ، من از همه محترمم ، اين سخن از جهت افتخار نيست و صد و بيست چهار هزار وصىّ آفريده كه على عليه السّلام اكرم و افضل آنها پيش خداست .
در الميزان ج 2 ص 149 از معانى الاخبار و خصال از ابو ذر نقل شده كه