رأى بدهند موسى را بكشد ، مؤمن آل فرعون به دفاع برخاسته و از اين كار جلوگيرى مىكند ، گفتگو ميان آنها بدرازا مىكشد آخر مىخواهند او را از بين ببرند ولى خدا او را حفظ مىكند .
23 -
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
.
ظاهرا مراد از آيات معجزات موسى است مانند عصا و يد بيضاء و سائر معجزات نهگانه .
الميزان نظر مىدهد كه مراد از سلطان ، سلطهء الهى است كه نگذاشت فرعون موسى را از بين ببرد .
مؤلف گويد : شايد آن تأكيد آياتنا باشد ، يعنى آيات ما غالب و قانع كننده بود .
24 -
إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ كَذَّابٌ
.
هامان وزير فرعون و از قبطيان بود ، ولى قارون خزانه دار او از بنى اسرائيل بود ، او از فرعون حمايت كرده و در تعذيب بنى اسرائيل با او همكارى مىكرد چنان كه مشروح جريان او در سورهء قصص گذشت اين نشان مىدهد كه اين دو معاون در پيش برد كارهاى فرعون موقعيّت بسيار بزرگ داشتهاند به طورى كه در رديف او آمدهاند .
موسى براى همهء قوم فرعون مبعوث شده بود اختصا سه نفر فوق براى آنست كه آنها همه كاره و اصول استكبار بودند و آنها بودند كه دربارهء موسى
ساحِرٌ كَذَّابٌ
گفتند ديگران نيز تبعيت كردند .
25 -
فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا اقْتُلُوا أَبْناءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ وَ ما كَيْدُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ
.
فاعل « قالوا » سه كافر فوق الذكر است . با آنكه قارون خود از بنى اسرائيل