15 - جز خدا هر چه را مىخواهيد عبادت كنيد ، بگو : زيانكاران كسانى مىباشند كه خود و اهل خويش را در قيامت به زيان انداختهاند ، بدانيد كه خسران آشكار همين است .
16 - آنها را از بالاى سر و از پائين ، پردههايى از آتش است ، واقع اين است ، خدا با اين كلام بندگان خويش را بيم مىدهد ، بندگانم از من بترسيد .
17 - كسانى كه از عبادت بتها اجتناب كرده و به خدا باز گشتهاند ، براى آنهاست بشارت بندگان مرا بشارت بده .
18 - بندگان من آنهايند ، كه سخن را مىشنوند و به نيكوتر آن تابع مىشوند ، آنها هدايت شدهء خدايند و آنها خردمندانند .
19 - آيا آنكه وعدهء عذاب بر او حتمى شده ، آيا تو مىتوانى نجات بدهى آنكه را كه در آتش است .
20 - اما آنان كه از پروردگارشان تقوا داشتهاند آنها را غرفههايى است بنا شده بالاى غرفههايى . نهرها از زير آنها روان است ، وعدهء خداست ، خدا در وعدهاش تخلف نمىكند .
كلمهها
ضر : ( بضم اول ) بد حالى . « الضر : سوء الحال » راغب مىگويد : خواه در نفس باشد مانند فقد علم و عفت يا در بدن مانند نقض عضو ( يا مرض ) يا در حال ، مانند كمى مال و جاه .
خوله : خول ( بر وزن شرف ) عطيه ، در قاموس و اقرب ، عطيهء خداى گفته است . « خوله » به او نعمت عطا كرد .
قانت : قنوت : طاعت مداوم . طبرسى معناى اصلى آن را دوام فرموده :
سپس به معنى طاعت ، نماز ، دعا و غيره به كار مىرود ، آن در آيه به معنى ايستاده به دعا و عبادت است .
اناء : ساعات . اوقات . مفرد آن « انى » بر وزن ( عنب ، شرف و صرد ) است .