شده ، اما طبرسى در ذيل آيهء 110 مؤمنون فرموده : در صورت ضم ، فقط به معنى تسخير شده آيد .
زاغت : زيغ : منحرف شدن چشم و قلب ،
زاغَتِ الْأَبْصارُ
چشمها منحرف شد .
شرحها
به دنبال نقل حالات اوابين و بندگان خاص خدا ، در اين آيات فرموده :
عاقبت همهء متّقين خوب خواهد بود و در بهشتهاى برين جاى خواهند گرفت ، آن گاه به طور استطراد حالات اهل جهنم ياد شده است .
به نظر مىآيد منظور از « المتقين » پيامبران و پيروان آنهاست كه در اثر پيروى از پيامبران اهل بهشت شدهاند ، به همين تناسب حالات ستمگران و پيروان آنها در جهنم نقل شده كه با هم مخاصمه خواهند كرد .
49 -
هذا ذِكْرٌ وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ
.
به نظر مىآيد « هذا » اشاره است به آنچه از حالات پيامبران گفته شد ، يعنى : اينها كه گفته شد تذكر و يادآورى براى مردم است .
طبرسى فرموده : اينكه گفته شد ذكر جميل و ثناى خوب براى آنهاست كه تا قيامت با آن ياد خواهند شد ، ولى در ضمن حالات ايوب گفته شد :
وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ
لذا بهتر است به همان معنى باشد كه گفتيم .
مراد از « المتقين » ظاهرا عموم متقين اعم از انبياء و پيروان آنهاست تنكير « حسن » براى تفخيم است .
50 -
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ
.
اين آيه و ما بعد آن بيان « حسن مأب » است « عدن » به معنى خلود و دوام