و دعوتنى و علمت انك ناصحى * و لقد دعوت و كنت ثمّ أمينا
و لقد علمت بانّ دين محمّد * من خير اديان البريّة دينا « 1 »
6 - در اين سوره مىخوانيم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، انذار كننده است ، به وسيلهء قرآن مجيد ، مشركان با كمال سرسختى در مقابل او ايستاده و آنچه توانستند در شكست دين او كوشيدند ولى از پيش نخواهند برد .
جُنْدٌ ما هُنالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزابِ
آن گاه حال دو نفر از پيامبران كه در دعوت خويش موفّق شده حكومت تشكيل دادند يعنى داود و سلمان نقل شده و نيز حالات حضرت ايّوب كه نمونهء صبر و استقامت بود بيان گرديده و با كلمهء
اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
اشاره شده است كه همچون ايّوب صبر كن و همچون داود و سليمان منتظر موفّق بودن باش و نيز به ابراهيم ، اسحاق ، يعقوب ، اسماعيل يسع و ذى الكفل كه همه از ابوابين ما هستند اشاره شده است .
آن گاه مقدارى از حالات اهل بهشت و جهنّم بازگو گشته ، سپس نقل مخالفت ابليس با سجده بر آدم ، روشن مىكند كه پايهء مخالفت با خدا از آن موقع گذاشته شده و در همانجا سورهء مباركه به آخر مىرسد . على هذا محور مطالب سوره و غرض از آن توحيد و نبوّت و معاد است .
هامش
( 1 ) الغدير ج 7 ص 334 .