114 - حقا كه به موسى و هارون عنايت كرديم
115 - آن دو و قوم آنها را از غصهء بزرگ نجات داديم .
116 - آنها را يارى كرديم تا پيروز شدند .
117 - به آن دو كتابى روشنگر داديم .
118 - و آن دو را به راه راست هدايت نموديم .
119 - و بر آن دو در آيندگان دعوتشان را باقى گذاشتيم .
120 - سلام بر موسى و هارون .
121 - ما نيكوكاران را بدينسان پاداش ميدهيم .
122 - حقا كه آن دو از بندگان مؤمن ما بودند .
123 - الياس از پيامبران بود .
124 - ياد آر كه بقوم خويش گفت : آيا از خدا نميترسيد ؟ . .
125 - آيا بت « بعل » را ميخوانيد و بهترين خالقان را ترك ميكنيد ؟ .
126 - اللَّه را ترك ميكنيد كه پروردگار شما و پدران گذشته شماست .
127 - الياس را تكذيب كردند ، آنها حاضر شدگانند .
128 - مگر بندگان خالص شدهء خدا ( از قوم او ) .
129 - بر او دعوتش را در آيندگان باقى گذاشتيم .
130 - سلام بر الياس .
131 - ما نيكوكاران را بدينسان پاداش ميدهيم .
132 - او از بندگان مؤمن ما بود .
133 - لوط از پيامبران بود .
134 - ياد آر كه او و خانوادهاش را همگى نجات داديم .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١٧٠