40 - مگر بندگان خالص شدهء خدا .
41 - كه آنها را رزقى معين هست .
42 - ميوهها و آنها محترمين هستند .
43 - در بهشتهاى پر نعمت مىباشند .
44 - بر تختهايى بخصوص مقابل هم نشستهاند .
45 - شرابى از چشمهاى جارى بر آنها گردانده مىشود .
46 - سفيد و يكپارچه لذت است نوشندگان را .
47 - در آن دردسر نيست و از آن مست نمىشوند .
48 - در نزد آنها است حوريان بزرگ چشم و كوتاه نگاه .
49 - گويا آنها تخمهاى پنهانند .
50 - پس رو كرده بعضى بر بعضى سؤال مىكنند .
51 - گويندهاى از آنها مىگويد : من در دنيا آشنايى داشتم .
52 - مىگفت : آيا تو از باور كنندگانى ؟
53 - وقتى كه ما مىميريم و خاك و استخوانها مىشويم آيا زنده شده و مجازات مىشويم ؟
54 - گويد : آيا از حال رفيق من با خبريد ؟
55 - سر بلند كرده او را در وسط آتش مىبيند .
56 - گويد : به خدا قسم نزديك بودى ساقطم كنى .
57 - اگر توفيق خدايم نبود از حاضر شدگان در آتش بودم .
58 - آيا ما مردگان نخواهيم بود .
59 - مگر مرگ اولى را و ما عذاب شدگان نخواهيم بود ؟
60 - حقا كه اين نجات بزرگى است .
61 - براى اين پاداش عاملان عمل كنند .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١٤٠