ادخره و دفنه فى الارض » جمع آن كنوز است .
مفاتحه : مفتح ( بر وزن مقصد ) به معنى خزانه و پول انباشته شده است جمع آن مفاتح آيد در اقرب الموارد گويد : « المفتح كمقعد : الخزانة و الكنز و المخزن ، جمعه مفاتح » ، مفتح ( بكسر ميم ) و مفتاح :
كليد ، جمع آن مفاتيح و مفاتح آيد .
تنوء : نوء : برخاستن به زحمت . « ناء الرجل : نهض بجهد و مشقة » چون با « باء » متعدى شود به معنى برداشتن به سختى است .
عصبة : عصب : رك . معصوب : بسته شده با رگ . عصبة . جماعت فشرده و كمك همديگر .
لا تفرح : فرح : شادى توأم با تكبر ، طبرسى ذيل « الفرحين » فرموده :
فرح به معنى تكبر است .
لا يلقاها : يعنى داده نمىشود آن را . تفهيم نمىشود آن را . تلقيه : روبرو كردن تفهيم كردن و عطا كردن است .
خسفنا : خسف : فرو رفتن و فرو بردن . لازم و متعدى هر دو آمده است « خسفه اللَّه و خسف هو » .
فئة : گروه . دسته . از كليات ابو البقاء نقل شده : فئه گروهى است كه در يارى به يكديگر رجوع مىكنند ، اين با معنى اصل كلمه مناسب است .
منتصرين : انتصار : انتقام . در صورتى كه با « من » باشد « انتصر منه .
انتقم » .
ويكان : در صحاح و قاموس آمده : « و يك » و « وى » هر دو كلمهء تعجب هستند ، گويى : « و يك ، وى لزيد » يعنى عجبا از زيد ، به نظر
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 86
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٨٦